Kraków - dawny kościół św. Jadwigi

Kościół Świętej Jadwigi na podwawelskim Stradomiu ufundował Kazimierz Wielki około 1360 r. Budowę dokończyła siostra króla – Elżbieta Łokietkówna. Opiekę nad kościołem powierzono miechowskiemu konwentowi bożogrobców. Budynki klasztorne dobudowano później staraniem Jana z Czyżowa kasztelana krakowskiego. Jak podają stare kroniki krakowskie ulegał on wielokrotnym pożarom w latach 1473, 1536 i 1556. Prawie całkowitej ruinie uległ podczas potopu szwedzkiego. Dużym wysiłkiem przełożonego klasztoru Augusta Wolskiego został odbudowany i konsekrowany przez biskupa sufragana krakowskiego Mikołaja Oborskiego w 1674 r. Bożogrobcy kierując się swoją regułą w kościele umieścili kopię Grobu Bożego – w tym przypadku kształt głównego ołtarza kościoła przypominał Grób Chrystusowy z Jerozolimy.

Wypadki insurekcji kościuszkowskiej i następujące po niej burzliwe zmiany dla naszej ojczyzny spowodowały zajęcie Krakowa przez Austriaków.

Administracja zaborcy zajęła budynek w 1796 r. przekształcając go na urząd celny, pocztę i biura. W końcu mieściła się tu komenda korpusu wojsk austriackich.

Po odzyskaniu niepodległości budynki zajęte były przez dowództwo krakowskiego okręgu wojskowego, a po wojnie urządzono w nim mieszkania i do dnia dzisiejszego po części funkcję tę spełnia. Wyrzuconym z klasztoru i kościoła Bożogrobcom dla rekompensaty władze zaborcze przekazały kościół świętej Barbary opuszczony przez jezuitów. Obecnie opisywane obiekty to kamienica na ulicy Stradomskiej pod numerem 12-14. Od strony podłużnego podwórza zobaczyć można zachowane w pierwotnym kształcie prezbiterium kościoła św. Jadwigi. Obiekt przylegający bezpośrednio do ulicy to budynek dawnego klasztoru, tak już przebudowany, że nierozpoznawalny z tej strony.