Siedliska

W podmiejskiej wiosce Siedliska, na przełomie XV i XVI w. został wybudowany przez zakon bożogrobców murowany kościółek pod wezwaniem św. Krzyża. W XVII w. dobudowano do niego drewnianą dzwonnicę, którą w latach siedemdziesiątych XX w. wzmocniono wysokim podmurowaniem. Podczas remontu zmieniono pokrycie głównego dachu z gontów na blachę.

Obok kościoła jest cmentarz, który w dawnych czasach pełnił rolę cmentarza grzebalnego – do dnia dzisiejszego zachowały się dwa nagrobki. Kościółek ten jest utrzymywany przez parafię i w każdą niedzielę odprawiana jest w nim msza święta.

Główne wejście do kościoła znajduje się w zachodniej części podmurowania wieży, której wnętrze stanowi kruchtę wejściową. Z kruchty wchodzimy do wnętrza kościoła przez ostrołukowy kamienny portal.

Wnętrze kościoła posiada barokowe wyposażenie, w skład którego wchodzi główny ołtarz, dwa ołtarze boczne i zainstalowana przy północnej ścianie rzeźbiona ambona.

Od południa w bocznej ścianie jest dodatkowe wejście prowadzące przez gotycki portal z ciosów kamiennych.

W ścianie północnej, w prezbiterium znajdują się drzwi do dobudowanej w latach siedemdziesiątych XX w. zakrystii.

Ołtarz główny stanowi piękny rzeźbiony krucyfiks umieszczony na czerwonym ekranie otoczonym barokową ramą.

Na ścianie południowej obok wejścia znajduje się tablica epitafijna dobrodziejki kościoła Anny z Wejssów Godefroj zmarłej 1 września 1845 r.

Przywracany zostaje również powoli stary zwyczaj bożogrobców odprawiania procesji do tego miejsca.

Niedaleko od kościoła na łąkach znajduje się niewielkie źródło uważane za cudowne. Przemywanie w nim w okresie wiosennym oczu ma poprawiać wzrok, a dawne opowieści mówią o przypadkach cudownego przywrócenia wzroku osobom niewidomym po przemyciu w nim oczu.