Uniejów

Pierwsze wzmianki o kościele w Uniejowie znajdujemy w zapisach poborców świętopietrza w roku 1325 r. Kościół stał tu już dużo wcześniej. Kronikarz bożogrobców Samuel Nakielski w „Miechovii” podaje, że połowa wsi Uniejów została podarowana przez komesa Ziemiętę z Ziemięcic (Śląsk) już około 1214 r. Później jego córka Agnieszka oddała zakonowi resztę wsi, pobierając za to opłatę ośmiu grzywien srebra.

Murowany kościół z „białego kamienia”, jak wspomina Liber beneficiorum, został wybudowany w połowie XV w. Na przełomie XIX i XX w. przeprowadzono znaczne remonty kościoła oraz zmiana wyposażenia.

W chwili obecnej, dzięki licznym przeróbkom, zewnętrznienie posiada on określonego wyraźnie stylu. Prostokątny zarys ścian wspieranych kilkoma murami przyporowymi z dostawioną od północy zakrystią, dwuspadowym dachem pokrytym blachą i misterną sygnaturką to obecny wygląd zewnętrzny kościoła.

Wewnątrz świątynia ma późnobarokową dekorację. Ołtarz główny wypełnia całą szerokość prezbiterium. Jego głównym elementem jest umieszczony w nastawie, malowany na desce obraz przedstawiający Ukrzyżowanie. Powstał on w krakowskiej pracowni Mikołaja Czarnego. Na tle obrazu ustawiona jest XV w. rzeźba Pieta – przedstawienie Matki Bożej Bolesnej. Powstała ona najprawdopodobniej w krakowskiej pracowni rzeźbiarskiej.

W stylu podobna jest do Piety z kościoła św. Barbary, jednakże tamta rzeźbiona jest w kamieniu.

Obraz z rzeźbą otoczony jest pilastrami z dekoracyjnymi motywami barokowymi. Na mensie ustawiony jest tron wystawienia Najświętszego Sakramentu, a pod nim tabernakulum. W górze postać Boga Ojca unoszącego się nad małym przedstawieniem Ukrzyżowania.

Dwa boczne ołtarze ustawione są skośnie przy łuku tęczowym. Lewy poświęcony jest Świętej Rodzinie, która przedstawiona jest na obrazie ołtarzowym, prawy – św. Józefowi. Po prawej stronie, przy ołtarzu św. Józefa, ustawiona jest chrzcielnica wykonana z czarnego marmuru.

Na lewej ścianie zamontowana jest ambona - wchodzi się do niej po schodkach przylegających do ściany.

Organy kościelne pochodzą z końca XVIII w. Chór muzyczny, na którym stoją, ozdobiony jest wizerunkami aniołków grających na różnych instrumentach. W zakrystii wisi obraz malowany przez włoskiego malarza Tomasza Dolabellę przedstawiający Ucztę Baltazara. Na zewnątrz kościoła ustawiona jest starodawna chrzcielnica (niegdyś element wyposażenia kościoła) z widniejącym na niej herbem bożogrobców.

W kryptach grobowych znajdujących się pod kościołem spoczywają, oprócz duchownych zawiadujących parafią, członkowie rodziny Chronowskich – dawnych właścicieli Charsznicy.